Je bent toch niet bang voor honden hé?

Je bent toch niet bang voor honden hé?

Wanneer ik mijn auto uitstap in een woonwijk in Ridderkerk en richting het tuinhekje loop word ik enthousiast begroet. Wat zeg ik, ik denk niet dat ik ooit in mijn leven zo enthousiast begroet ben. Terwijl ik de tuin inloop word ik namelijk omringd door zo’n tien viervoeters die mij, al likkend en bespringend, van harte welkom heten in hun huis. Al snel komt onze hulpvraagster naar de voordeur toe, ‘ze doen je niets hoor, kom verder!’.

Dappere vrouw
Als ik de woonkamer inloop houdt het enthousiasme aan in de vorm van heel veel kwispelende staarten en geblaf. Voor ik ga zitten geef ik de hulpverlener van Vivenz nog even een hand waarna ik mij voorzichtig tussen wat hondenbeesten laat zakken op de bank. Ze worden zo rustig, geeft de onze hulpvraagster aan. En inderdaad, na één of twee minuten is het mogelijk om met elkaar in gesprek te gaan. Een verdrietig maar dapper verhaal volgt.

Mevrouw vertelt dat zij door ziekte geen eenvoudig leven heeft gehad. Wat ik bijzonder vind om te merken is dat, ondanks tegenslagen en verdriet, zij altijd klaar staat voor anderen. Ze krijgt eten via de voedselbank maar als ze iets over heeft, geeft ze het weg. Daarnaast heeft ze een stichting opgericht, opvang voor terminale honden. Echter, begin 2018 lukte het haar niet meer om door haar zorgen heen te zien. Ze zag twee opties: stoppen met leven of hulp krijgen. Dapper als ze is trok ze aan de bel en gelukkig met effect want hulp kwam van alle kanten. Vanuit Vivenz kreeg ze hulp thuis bij de administratie, schulden worden trouw afbetaald, het UWV is haar gaan ondersteunen bij het managen van haar stichting, ze krijgt hulp in het huishouden en Stichting ANDERS werd ingeschakeld.

Licht & warmte
Gedurende dit gesprek is er een Lassie hond die zich op 2 cm vanaf mijn wang bevind en zo met mij zijn baasje aanhoort. Af en toe legt ze haar kop even op mijn schouder. Een ander, kleiner portret heeft zich deels op mijn schoot genesteld. Knusse bedoeling. Tegelijk valt het op dat er in huis, los van al die gezelligheid, nog wel het een en ander moet gebeuren. Zo is er in de keuken, doordat het plafond deels naar beneden is komen zetten, geen licht of veilige elektra. Ze kookt daarom vaak met waxinelichtjes aan. Verder geeft ze aan dat de verwarmingsknoppen verkalkt zijn en ze daarom geen verwarming meer heeft op de eerste etage. Als we haar daar mee zouden kunnen helpen zou dat geweldig zijn. En dus gaan we op zoek naar partners die deze vrouw, net als ik, een warm hart toedragen.

Je bent toch niet bang voor honden hé?
Allereerst bel ik onze partner Wemmers B.V. en licht de situatie toe. De directeur besluit om eerst zelf polshoogte te gaan nemen van de situatie rondom de electra-vraag. Voorzichtig benoem ik wel dat ik hoop dat hij niet bang is voor honden, dat zou wel goed komen gaf hij aan. Toen ik achteraf belde vertelde hij dat zij zich graag in willen gaan zetten voor, letterlijk, meer licht in haar huis en leven. En zo gezegd, zo gedaan. Een monteur komt langs, zorgt voor licht én, vertelt de hulpvraagster, hij heeft zelfs voor een lichtje in de tuin gezorgd.

Vervolgens neem ik contact op met het Ridderkerkse bedrijf Bokhorst. Zonder aarzelen zeggen ze toe: zij gaan ervoor zorgen dat het weer warm kan worden in huis. En ja, ook zij zullen iemand sturen die huisdieren wel kan waarderen.  Binnen korte tijd komt ook hun monteur langs om aan de slag te gaan met de verkalkte knoppen. Een aantal worden er vervangen, de anderen gerepareerd en zo is ook deze hulpvraag naar tevredenheid opgelost.

Dit verhaal is geschreven door onze coördinator Caroline van Dijke.
De foto’s van de elektra zijn gemaakt door onze vrijwilliger Kevita Badloe.


Wist jij dat je tegenwoordig ook je verjaardag ANDERS kunt vieren?
Meld jezelf aan en zet rond je verjaardag iemand in kwetsbare omstandigheden in het zonnetje!
Klik hier om ook jouw verjaardag ANDERS te vieren!

Share