Ik kwam niet bij hem binnen, tenminste in eerste instantie niet. Dat was heel moeilijk voor hem. Zijn beperking binnen het autistisch spectrum werd daarin duidelijk zichtbaar. Ook in alle dingen die hij moest doen, maar die hij niet voor elkaar kreeg. Omdat het één grote brei werd in zijn hoofd kwam hij niet tot handelen met als gevolg dat hij leefde in ogenschijnlijke opslag.

Verhuizen en dan…
Zijn oude huis werd gesloopt en Berend moest noodgedwongen verhuizen. Naar een prachtig nieuw huis, maar zonder aangelegde tuin of stoffering. Error dus.
Ik ging op huisbezoek of in dit geval op tuinbezoek. Buiten oogde Berend ontspannen en kon goed aangeven wat hij wilde en wat niet lukte. Na de verhuizing had hij geen geld meer om iets aan de tuin te doen. Zelf kon hij het niet en zijn netwerk was heel beperkt. Zijn kleine familie was al maximaal ingezet tijdens de verhuizing.

We hadden toch een soort van klik, want ik mocht ook even binnen komen. Misschien ook omdat ik nodig naar de wc moest. Maar toch. De spanning liep op. Binnen alleen maar ingepakte dozen die daar al bijna 12 weken midden in de huiskamer stonden. Geen stoel om op te zitten. Een paar opgestapelde dozen fungeerden als bureau en een opstapje als bureaustoel. Geen vloerbedekking, geen raambekleding. Niets. Hij gaf aan dat hij vloertegels had kunnen kopen voor in de woonkamer en zeil voor in de hal, maar niet wist hoe het nu verder moest. Het was geen onwil, maar zijn beperking die hem lamlegde. Want als je geen volgorde kunt bepalen, hoe begin je dan?

Waardeloos
Ik hoorde de nood door zijn verhaal heen. Een jongen man die zich moest aanpassen aan de gewone wereld, maar wat heel vaak niet lukte. Die weet dat hij daarin anders is maar ook niet anders kan. En dan loop je vast. Hij vertelde ook waarom het zo moeilijk voor hem was om mensen binnen te laten: dan was de ruimte niet meer van hem. Maar het meest raakte me dat hij zich waardeloos voelde. Depressief. Dat kwam binnen.

Actieplan
Om verder te kunnen, moest er een basis komen voor Berend. Ik besprak met hem de mogelijkheden die we konden bieden: een ondernemer die zijn vloertegels kon leggen in de woonkamer, zeil in de hal en een betegeld pad in de tuin. Alles in goed overleg met Berend. Mooi om te zien dat, hoewel dingen regelen en mensen binnenlaten erg moeilijk voor hem is, hij wel probeerde mee te denken in oplossingen.

We benaderden DSN Workspace om te vragen of zij iets konden betekenen in het leggen van de vloertegels en het zeil. Binnen een paar weken maakten zij tijd om dit voor Berend te doen. Voor de tuin kregen we tegels van Tegelhandel Boer en deze werden vakkundig gelegd door MM bestratingen.

Nieuwe basis
Mooi om te zien dat Berend daarna zelf weer aan de slag ging, op zijn eigen tempo. De huiskamer werd ingericht en er werden plannen gemaakt om de tuin af te maken. Met de basis die de ondernemers hebben gelegd kan Berend stap voor stap verder bouwen aan een toekomst waarin hij zich thuis voelt en zijn eigen weg vindt.

Ik vond het een voorrecht om Berend te leren kennen. Hij gaf mij een inkijkje van hoe het is om anders dan anderen te zijn.

Dit verhaal is geschreven door onze coördinator Anja van Erk.

—

Voor Berend is iemand binnenlaten al een enorme stap. Om je toch een indruk te geven van wat collega Anja zag toen ze voor het eerst binnenstapte, hebben we AI een handje laten helpen. De voor- en nafoto’s die je daaronder ziet? Die zijn écht. En ze laten zien wat er mogelijk is als ondernemers samen het verschil maken.