‘Dit is hoe ze het zou hebben gewild’

‘Dit is hoe ze het zou hebben gewild’

Een paar uur nadat ik een bericht deelde over de hulp die we mochten bieden, kreeg ik een belletje. ‘Schrik niet, maar Mevrouw is afgelopen weekend overleden’.

‘Het voelt niet als mijn thuis’
Ze was al wat op leeftijd maar nog niet oud. De dame woonde nu iets meer als een jaar in Dordrecht nadat ze hier naar toe was verhuisd vanuit den Haag. Ze had één vriendin en verder niemand. Door lichamelijke klachten was ze afhankelijk van zorg en in Dordrecht kon ze terecht in een woning waar hulp aan huis kon worden geboden. Door haar beperkte financiële situatie lukte het haar echter niet om de woning “af” te krijgen. Ik hoor haar woorden nog als ik er aan terugdenk ‘Het voelt niet als mijn thuis’. En als ik om me heen keek dan begreep ik dat wel, in de woonkamer lag een vloer, maar verder was het vooral heel kaal. Niets in de vensterbank. Niets aan de muren. Een kale tafel. Het was een huis maar geen thuis en niemand die dat meer voelde als zij.

‘Het is goed zo’
De spullen die ze had meegenomen vanuit den Haag stonden nog in dozen. Uitpakken en inrichten op de betonnen vloer droeg niet bij aan dat huiselijke gevoel waar ze naar zocht en dus bereikte ons de vraag of wij bij konden dragen in het leveren van laminaat. En dat lukte, want Cees den Breejen Woningstoffering en een vloerenzaak uit Zwijndrecht stelde het benodigde materiaal beschikbaar. Stichting Present bood de handjes om de vloer te leggen en haar begeleider van Vivenz Maatschappelijke Dienstverlening zou haar ondersteunen in het uitpakken en uitzoeken van de spullen. Ze heeft het resultaat echter niet mee mogen maken, want kort nadat het materiaal geleverd werd, werd ze ziek en overleed binnen twee weken. Zowel de hulpverlener als haar vriendin benoemden het ‘het is goed zo’, ze was niet gelukkig.

Geen nabestaanden
In zo’n situatie wordt, omdat er geen nabestaanden zijn, de sleutel na het overlijden ingeleverd bij de woningstichting. Haar vriendin regelt wat geregeld moet worden. Haar hondje krijgt een nieuw thuis bij een ander gezin, haar persoonlijke eigendommen worden uitgezocht en de overige spullen worden ontruimd. Toch krijg ik die vloer niet uit mijn hoofd en dus neem ik contact op met Trivire. Met elkaar beslissen we dat het laminaat te waardevol is om weg te gooien. En dus mogen we, mits dit op korte termijn gerealiseerd kan worden, ervoor zorgen dat dit een nieuw thuis krijgt. Dankzij de mankracht van Stichting Dordtse Helden lukt dat, in Zwijndrecht.

‘Dit is hoe ze het zou hebben gewild’
De dame die we hier blij mee kunnen maken woont in een appartement in Zwijndrecht. Sinds 2018 is er woonbegeleider van het ASVZ betrokken omdat het mevrouw niet lukte om de (schoonmaak)werkzaamheden in huis te overzien. Met als gevolg dat de woning in een verwaarloosde staat was toen ze daar voor het eerst binnen kwamen. Er is echter hard gewerkt en de vloer die nu weer zichtbaar werd was duidelijk aan vervanging toe. Het laminaat heeft een nieuwe bestemming en Stichting HIP gaat helpen met het leggen. Haar vriendin is blij dat we de vloer door hebben kunnen geven aan iemand die dit goed kan gebruiken. Dat is hoe ze het zou hebben gewild.

Dit verhaal is geschreven door onze coördinator Caroline van Dijke.

De vloer die binnenkort zal worden vervangen in Zwijndrecht:

Vrijwilliger Joris bezig om het kleine stukje dat was al was gelegd, los te halen om te vervolgens brengen naar hun nieuwe bestemming.

 

 

 

Share